سلجوقيان كرمان 433 و 83 - هجرى ( 1187 - 1019 ) سابقا ذكرى از سلجوقيان كرمان به عمل آمده و از حالات مؤسس آنها ملك قاورد شرحى نقل شد ، ولى در اينجا لازم ميدانيم كه از سرگذشت يا موفقيت‌هاى بعدى اين سلسله كه مدت يكصد و چهل و شش سال در جنوب شرقى يران فرمانروائى داشتند شمه‌اى به نظر خوانندگان برسانيم . بعد از اعدام ملك قاورد برادرزادهء فاتح او ملك شاه بر آن شد كه تمام خانوادهء او را از بيخ براندازد و بدينقصد طرف كرمان حركت نمود و آن بلد را محاصره كرد ولى ملك قاورد چهل دختر از خود گذاشته بود . وقتى كه به فاتح مزبور پيشنهاد كردند كه براى يكنفر سربازى مثل ملك شاه شايسته نيست كه دستش را به خون دختران و زنان آلوده كند او بتمامى آن فاميل امان داد و از خون همه درگذشت و كرمان به سلطان شاه فرزند قاورد كه پس از شكست پدر فى الجمله از بينائى محرومش ساخته بودند ولى گريخته و دوباره برگشته بود واگذار گرديد . حكمران ديگر توران شاه بانى مسجد كرمان بود و پسرش ايران شاه كه يك مرد خيلى شريرى بود كشته شد ، بعبارة اخرى او متهم بود كه طرفدار اصول و عقائد مذهب اسمعيلى است . تحت سلطنت عادلانه و فاضلانهء عمش ارسلان شاه كه مدت چهل و يكسال يعنى از سال 494 تا 556 هجرى ( 1141 - 1100 ) حكمرانى نمود مردم آن سامان در نهايت درجهء سعادت و كامرانى بوده‌اند و اگر اقوال مورخين را قبول نمائيم كاروان‌ها از آسياى صغير ، خراسان و عراق عبور نموده و به حبشه و زنگبار و چين مى - رفتند . ارسلان شاه سلطان استان مجاور يعنى فارس هم بوده است و در عمان نماينده داشته است . جنگ صليبى و مبادى و اسباب آن در اينجا من از راه اختتام و اتمام اين فصل در نظر گرفته‌ام شرحى مختصر راجع بجنگ‌هاى صليبى مذكور دارم كه در مدت قريب دويست سال بر عليه اسلام كه تحت سلاطين سلجوقى و فاطمى اداره ميشد دوام داشت . اگرچه تأثير اين جنگها در اوضاع ايران بطور غير مستقيم بوده معذلك گذشتن از اينجا بدون اينكه ذكرى از آنها بشود اين بيان ناتمام خواهد بود . اولا زيارت